Ali Vekil
Antalya

Ruhani bir yolda birlikte yürümek.

Ruhani bir yolda birlikte yürümek deyince aklıma hep paylaşmak gelir. Paylaşmak ne kadar da sihirli bir kelimedir! Doğasında büyük bir keyif ve mutluluk var. Yaşamın içindeki her şeyi paylaşabilmek mümkün. Nasıl ki bir yolu birlikte yürümek yol boyunca yaşananları, zorlukları ve güzellikleri paylaşmaksa ruhani bir yolu birlikte yürümek de duyguların, düşüncelerin, anlayışların paylaşılmasına vesile olup çok daha yakınlaştırıyor insanları. Ve bu yolda birlikte ilerleyenler dönüp geriye baktıklarında yola çıkan kişiler olmadıklarını fark ediyor. Ruhani yolda ilerlemek, dünyamızda çeşitli kurumların yapıp hizmetimize sunduğu yollarda ilerlemekten farklı elbette. Yolun farklı olması yolculuğu da farklı kılıyor. Bu nedenle de dünyevi adımlarla yürünemiyor. Bu nedenle de tek başına yürünemiyor. Yanınızda biri ya da birileri olmak zorunda. Bu bir çocuk olabilir, genç ya da yetişkin olabilir, hiç fark etmez. Yeter ki biri ya da birileri olsun. Bir yol ki başı ve sonu yok ve bir yol ki birlikte yürüyenler hep birlikte gelişip, büyürler. Bu yolun bir özelliği de fedakarlığın ve tevazunun mutlak gerekliliği.

Ana rahminde başlayan ve sonsuz bir varoluş yolcuğu olan bireyin yaşamı ne kadar gizemli aslında. Ne neden var olduğumuzu biliyoruz ne de yaşamın bu aşamasında ne yapmamız gerektiğini ve ne de ölüm denen olayın gerçekleşmesinden sonra ne olacağını. Bir bilinmezlik yolculuğu. Bu sorular zihnimizi meşgul etmiyorsa şayet ne yolun farkında oluruz ne de yolculuğun güzelliklerinden faydalanırız. Sadece rüzgarın önündeki bir yaprak gibi rüzgar nereye eserse sürüklenir dururuz. Oysaki insan zihni sorular sormalı ve cevabını da aramalı, öyle değil mi?

Şimdi bir düşünün, bir grup yetişkinle bir araya gelmişsiniz ve Hz. Bahaullah’ın yazıları eşliğinde varoluş nedeninizi, bireysel ve toplumsal sorumluluklarınızı ve davranışlarınızın ya da hareketsizliğinizin dünyanın hali üzerindeki etkilerini konuşuyor ve düşünüyorsunuz. Bu bir anlayış yolculuğudur aslında ve yürünen yol da kendini var etme yoludur. Birbirini tetikleyen farkındalıklarla yol boyunca birlikte ilerlerken ve herkes katılımıyla bir diğerinin ilerlemesini sağlarken bu ruhani yolculuk top yekun bir değişimin yolu oluyor. Bu yol anlayışların paylaşımıyla ilerlenen bir yoldur aslında.

Şimdi de aynı şeyi çocuk sınıflarında çocukların karakterlerinin mükemmelleşmesiyle ilgilenirken veya yeni gençlik gruplarında yeni gençlerin bu özel çağlarına has enerjilerinin insanlığa hizmete yönlendirmeleri için çabalarken yaptığınızı düşünün. Herkesin herkesten öğreneceği bir şeyler mutlaka vardır. En değerli paylaşım birlikte çıkılan ruhani bir yolculukta fedakarlık ve tevazu eşliğinde diğerlerinin gelişimi için çabalamak ve bunu yaparken de hep birlikte gelişmek değil de nedir ki?…

Hz. Bahaullah “Birliğin ışığı o kadar güçlüdür ki bütün dünyayı aydınlatabilir.” diye buyurmuştur.

Işığı bütün dünyayı aydınlatacak olan böyle bir birliğe ulaşabilmek için tüm insanlığın ruhani bir yolu birlikte yürümek deneyimini yaşaması dileğiyle...